



Σαφής προτεραιότητα είναι το «όχι στον πόλεμο» και η προσπάθεια συντονισμού των αντιπολεμικών φιλειρηνικών αντιιμπεριαλιστικών κινημάτων σε Ελλάδα και Τουρκία.
Χρειαζόμαστε άμεσα ένα κίνημα κατά του πολέμου απαιτώντας να σταματήσει εδώ και τώρα η ιμπεριαλιστική επέμβαση στη Συρία.
Η κατάληψη του Αφρίν ανοίγει τον δρόμο για εθνοκάθαρση της περιοχής από την Άγκυρα και τους τχζιχαντιστές συμμάχους της.
Eίναι η επαναφορά της θανατικής ποινής στην Τουρκία ο επιθανάτιος ρόγχος ενός φαινομένου που εξαλείφεται από τον κόσμο, ή είναι μία εικόνα από το μέλλον;
Οι εικόνες πολιτών να λιντσάρουν στρατιώτες και να βαράνε προσοχή σε αστυνομικά οχήματα συνιστά σχεδόν αλλαγή υποδείγματος για την τουρκική κοινωνία.
Η απόπειρα πραξικοπήματος στην Τουρκία αποτελεί εκδήλωση των αντιθέσεων που συσσωρεύονται τα τελευταία χρόνια στη χώρα. Ήταν όμως προορισμένη να αποτύχει.
Το ιδεολογικό στοιχείο που προσέφερε ο Ερντογάν εμφανίζει ρωγμές: η Τουρκία φαίνεται κοινωνικά χωρισμένη στις ευρωπαϊκές δυτικές ακτές, στην ενδιάμεση Ανατολία των ανερχόμενων «ισλαμοκαπιταλιστών» και στη βαθιά, υπανάπτυκτη Ανατολή.